أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ « 1 » ؛ و بعضى ديگر آنها به گناه نفاق خود اعتراف كردند كه عمل صالح و فعل قبيح هردو به‌جاى آوردند . اميد باشد كه خدا توبهء آنان بپذيرد كه البته خدا آمرزنده و مهربان است . پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : خداوند توبهء او را پذيرفته است . امّ سلمه عرضه داشت : آيا اين خبر را به او اعلام دارم ؟ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : بله . امّ سلمه سر از حجره بيرون آورد و گفت : اى ابو لبابه ! بر تو مژده باد كه خداوند توبهء تو را پذيرفته است . ابو لبابه گفت : الحمد للّه . مسلمانان هجوم بردند تا او را باز كنند . ابو لبابه گفت : به خدا سوگند ! قبول نمىكنم مگر اين‌كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مرا باز نمايد . پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به او فرمودند : خداوند توبه‌ات را پذيرفته است . ابو لبابه گفت : آيا تمام مالم را در راه خدا انفاق كنم ؟ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : نه . گفت : دوسوم مالم را ؟ فرمود : نه . گفت : نصف مالم را ؟ فرمود : نه . گفت : يك‌سوم مالم را ؟ فرمود : بله . « 2 » و وجل فعمل ؛ و ترسيد و به كار نيك پرداخت . إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ * وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ * وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ * وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ * أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ « 3 » ؛ همانا آن مؤمنانى كه از خوف خدا ترسان و هراسانند ، و آنان‌كه به آيات خداى خود ايمان مىآورند ، و آنان‌كه آن‌چه وظيفهء بندگى و ايمان است به‌جاى آورده و باز از روزى كه به خداى خود رجوع مىكنند دل‌هاشان ترسان است ، چنين بندگانى تعجيل در سعادت و خيرات مىكنند ، و اينان هستند كه به كارهاى نيكو سبقت مىجويند .

--> ( 1 ) . توبه ( 9 ) آيهء 102 . ( 2 ) . ج 1 ، ص 303 . ( 3 ) . مؤمنون ( 23 ) آيات 57 - 61 .